FANDOM


Ród Targaryen ze Smoczej Skały
House Targaryen.svg
Herb Czerwony, trójgłowy smok na czarnym polu
Dewiza Ogień i Krew
Siedziba Aegonfort (dawniej)
Czerwona Twierdza (dawniej)
Smocza Skała (dawniej)
Summerhall (dawniej)
Obecny lord Daenerys Targaryen
Region Krainy Korony
Tytuł Król Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi
Władca Siedmiu Królestw
Książę Smoczej Skały (następca tronu)
Książę Summerhall
Odnogi rodu Ród Blackfyre

Ród Targaryen jest valyriańskim rodem rządzącym niegdyś Siedmioma Królestwami. Ich symbolem jest czerwony trójgłowy smok na czarnym polu, a dewizą słowa Ogień i Krew. Targaryenowie są ostatnimi ze smoczych lordów, którzy przetrwali zagładę Valyrii.

Historia Edit

Czasy Valyrii Edit

W czasach świetności Valyrii, Targaryenowie należeli do jednej z 40 arystokratycznych rodzin, które to sprawowały władzę we Włościach. Nie zaliczali się jednak do najbogatszych ani do najbardziej wpływowych. Targaryenowie zamieszkiwali w Valyrii do chwili, gdy córka lorda Aenara, Daenys, doznała proroczego snu, w którym widziała zagładę imperium. Jej ojciec poważnie potraktował tę wizję. Pod jej wpływem, sprzedał swój majątek i ziemie w Krainach Wiecznego Lata i zabierając ze sobą krewnych, żony, niewolników i smoki (jednym z nich był Balerion) uciekł na Smoczą Skałę. Inne rodziny potraktowały to jako tchórzostwo. Kilkanaście lat później los przyznał rację uciekinierom. Valyrię spotkała zagłada, która to zniszczyła półwysep jak i pochłonęła życie Valyrian i smoków.

Stulecie Krwi Edit

W czasach chaosu, będącego rezultatem upadku Włości Valyrii, Smoczą Skałą rządziło dziesięciu lordów. Byli to:

  • Aenar Targaryen, pierwszy władca Smoczej Skały,
  • Gaemon Targaryen, syn Aenara,
  • Aegon Targaryen, syn Gaemona; sprawował rządy wraz z żoną, Elaeną,
  • Maegon Targaryen, syn Aegona i Elaeny,
  • Aerys Targaryen, brat Maegona,
  • Aelyx Targaryen, syn Aerysa,
  • Baelon Targaryen, młodszy syn Aerysa,
  • Daemion Targaryen, kolejny syn lorda Aerysa,
  • Aerion Targaryen, syn Daemiona,
  • Aegon Targaryren, syn Aeriona. Ostatni targaryeński lord Smoczej Skały, który potem został pierwszym królem Siedmiu Królestw.

Jedno z wolnych miast, Volantis, uznało iż jako najstarsza i największa kolonia dawnej Valyrii, jest jej naturalnym sukcesorem i chcąc pokazać swą dominację, zaczęło brutalnie podbijać otaczające ją tereny. Pozostałe wolne miasta zbuntowały się i stawiły opór. Ostatni lord, Aegon, dostał propozycję od Pentos i Tyrosh, aby pomógł im pokonać agresywne miasto. Aegon się zgodził i, dosiadając swojego smoka, Baleriona, spalił flotę Volantis. Nie wziął jednak udziału w dalszych walkach. Nie interesowało go również zjednoczenie dawnych ziem Valyrii. Swoją uwagę skupił na zachodzie.

Podbój Aegona Edit

Po pomocy Pentos i Tyrosh, Aegon skierował swój wzrok na zachód. Od dawna marzył, aby Westeros, podzielone na siedem części, zostało zjednoczone. W roku 2 p.P. postanowił zrealizować swoje marzenie. Wraz ze swoimi siostrami i jednocześnie żonami jak i z wiernymi sobie ludźmi, wylądował u brzegów Westeros w miejscu, gdzie w przyszłości powstanie Królewska Przystań. Podbój miał trwać dwa lata i zakończyć się miał ukoronowaniem Aegona przez Wielkiego Septona na Króla Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi. Z siedmiu królestw tylko Dorne stawiało i nie zostało przyłączone aż do czasów króla Daerona II. W wyniki walk zostały zniszczone dynastie Gardenerów z Reach, Hoarów, władającymi Dorzeczem i Żelaznymi Wyspami i Durrandonów, Królów Burzy. Na miejsce każdej z dynastii, Aegon mianował nowych, najwyższych lordów. Miecze pokonanych zostały dostarczone do Aegonfortu, gdzie zostały one użyte do stworzenia Żelaznego Tronu. Rozciągające się dookoła Aegonfortu zabudowania dały początek miastu, a sam szaniec w przyszłości miał się stać Czerwoną Twierdzą. Dodatkowo, król Aegon postanowił utworzyć nowy region, z ziem dorzecza i krain burzy, które nazwano Krainami Korony.

W 4 roku o.P Aegon postanowił podjąć próbę podporządkowania sobie niezdobytego Dorne. Dało to początek Pierwszej Wojnie Dornijskiej. Kosztowała ona życie wielu ludzi. Jedną z poległych była ukochana żona Aegona, Rhaenys. Wraz z nią zginął jej smok, Meraxes. Krwawa wojna zakończyła się w 13 roku o.P., gdy do stolicy przybyła córka księcia Dorne, Deria. Wręczyła ona tajemniczy list królowi, po którego przeczytaniu władca odleciał na smoku na Smoczą Skałę. Następnego dnia zgodził się na rozejm z Dornijczykami.

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.