FANDOM


Król Aegon I Targaryen, zwany Aegonem Zdobywcą oraz Aegonem Smokiem – pierwszy władca Siedmiu Królestw i król na Żelaznym Tronie, który podczas Podboju zjednoczył sześć z Siedmiu Królestw Westeros. Smoczy lord o valyriańskich korzeniach założył panującą prawie 300 lat dynastię Targaryenów.

Wygląd i osobowość Edit

Aegon był wysokim, brodatym oraz potężnie zbudowanym mężczyzną o fioletowych oczach i krótkich, srebrnozłotych włosach. Cechowała go wielka charyzma oraz zdolności przywódcze. Podczas Podboju nosił zazwyczaj czarną zbroję łuskową i dzierżył Blackfyre’a, miecz półtoraręczny z valyriańskiej stali. Z tego samego metalu oraz z rubinów była zrobiona jego korona, mająca kształt prostego diademu.

Aegona postrzegano jako zagadkę. Był samotnikiem, jego jedynym przyjacielem był Orys Baratheon. Był wielkim wojownikiem, który zawsze podróżował i walczył na swoim olbrzymim smoku Balerionie, nigdy nie brał udziału w turniejach. Aegon pozostawał lojalny wobec swoich sióstr, pozostawiając kwestie zarządzania w ich rękach, kiedy było to konieczne. Postępował surowo wobec ludzi mu się sprzeciwiających, będąc jednocześnie hojnym dla tych, którzy przed nim uklęknęli.

Aegona nie uważano za szczególnie pobożnego. Podobno zaczął wyznawać wiarę Siedmiu jedynie ze względów politycznych

Biografia Edit

Wczesne Życie Edit

Aegon urodził się na Smoczej Skale w 27 p.P. jako syn lorda Aeriona Targaryena i lady Valaeny Velaryon. Miał dwie siostry – starszą Visenyę oraz młodszą Rhaenys. Zgodnie z valyriańską tradycją, kontynuowaną przez Targaryenów, Aegon musiał poślubić członkinię swojej rodziny; jednak zamiast wybierać pomiędzy swoimi siostrami, ożenił się z obiema, co było niezwykłe, choć nie bezprecedensowe. Jeszcze przed zawarciem małżeństwa zaczął latać na Balerionie.

Aegon urodził się w drugiej połowie Stulecia Krwi, podczas którego Volantis podjęło próbę rozszerzenia swojej władzy na całe zachodnie Essos, uważając się za spadkobiercę Valyriańskich Włości. Inne Wolne Miasta powstały przeciwko Volantis, a kiedy Pentos i Tyrosh poprosiły o pomoc, Aegon przyleciał na Balerionie do Pentos, gdzie spotkał się z księciem miasta i jego magistrami. Przyszły zdobywca następnie udał się do Lys, gdzie spalił volanteńską flotę, nim ta zaatakowała miasto. Krótko po tym Aegon powrócił na Smoczą Skałę.

Podbój Edit

Kiedy zakończyło się Stulecie Krwi, zainteresowanie Aegona wobec Westeros wzrosło. W przeszłości odwiedził z Visenyą Cytadelę w Starym Mieście i wyspę Arbor w Królestwie Reach oraz, być może, Lannisport w Królestwie Skały. Na Smoczej Skale nakazał wyrzeźbić Malowany Stół – potężny drewniany blat, długi na około 50 stop, któremu nadano kształt Westeros, z namalowanymi na nim wszystkimi lasami, rzekami, miastami oraz zamkami Siedmiu Królestw. Stół nie posiadał jednak żadnych narysowanych granic, ponieważ Aegon wierzył, iż powinno istnieć tylko jedno królestwo.

Król burzy Argilac Durrandon wyszedł z propozycją mariażu pomiędzy Aegonem a swoją córką, księżniczką Argellą. Jako posag zaoferował wszystkie ziemie na wschód od Oka Boga, od Tridentu do Czarnego Nurtu. Ziemię te od wielu lat nie należały do Królestwa Burzy, Argilac chciał w ten sposób stworzyć bufor w postaci państwa Aegona pomiędzy swoim własnym królestwem a tym Harrena Czarnego. Aegon odrzucił ofertę, twierdząc, że nie zamierza mieć trzeciej żony, ale zaoferował poślubienie Argelli przez swojego bliskiego przyjaciela i obrońcę, Orysa Baratheona, w zamian za ziemie. Słysząc tę propozycję, Argilac wpadł w furię i nakazał uciąć ręce posłańca, po czym odesłał je w skrzynce na Smoczą Skałę. Aegon wezwał na wyspę wszystkich swoich sprzymierzeńców, z którymi przez sześć dni się naradzał. Siódmego dnia przyszły władca wysłał z wież Smoczej Skały do wszystkich lordów Westeros kruki, niosące jego roszczenia do władzy nad całym kontynentem. Aegon ze swoją armią wylądował na wschodnim wybrzeżu Westeros, i ujścia Czarnego Nurtu, gdzie zbudował drewniany Aegonfort. Rody Rosby i Stokeworth szybko złożyły mu hołd, natomiast Mootonowie oraz Darklynowie zostali łatwo pokonani w pierwszej bitwie. Używając swoich trzech smoków (BalerionaMeraxes i Vhagar), Aegonowi wraz z siostrami udało się podbić lub podporządkować sześć z siedmiu westeroskich królestw. Niezdobyte pozostało jedynie Dorne. Władca oddzielił dorzecze od Żelaznych Wysp, czyniąc z nich osobny region, zarządzany przez ród Tully.

Za datę początku swojego panowania Aegon uznał ukoronowanie go na króla przez Wielkiego Septona w Starym Mieście. Zamiast władać ze Starego Miasta bądź ze Smoczej Skały, monarcha postanowił obrać za swoją siedzibę Królewską Przystań, nową osadę powstającą wokół Aegonfortu. Zebrał miecze swoich pokonanych wrogów, przekuwając je ogniem BalerionaŻelazny Tron. Aegon utworzył także stanowiska małej rady, w tym urząd królewskiego namiestnika, którym został Orys Baratheon.

W 2 o.P. Aegon w końcu zwrócił swoją uwagę na Żelazne Wyspy, gdzie od dwóch lat toczyły się walki o koronę królewską po śmierci Harrena Czarnego. Król wylądował na Wielkiej Wyk na Balerionie wraz z flotą wojenną, aby rozprawić się z pretendentami. Aegon osobiście zabił Qhorina Volmarka, natomiast król–kapłan Lodos utopił się, wchodząc do morza. Pozostali pretendenci ugięli kolana i złożyli hołd Targaryenom. Król ignorował sugestie zrobienia z Żelaznych Wysp wasali TullychRiverrun lub Lannisterów z Casterly Rock, podobnie jak propozycje zniszczenia plagi żelaznych ludzi przy pomocy smoczego ognia. Ostatecznie Zdobywca pozwolił mieszkańcom wysp wybrać najwyższego lorda spośród swoich – zdecydowali się oni na Vickona Greyjoya.

Pierwsza Wojna Dornijska Edit

Aegon ponownie spojrzał w kierunku Dorne w 4 o.P. Król rozpoczął inwazję, mając nadzieję na zakończenie Podboju. Wojna trwała przez 9 lat, wydarzyło się podczas niej wiele tragedii. Do niewoli dostał się lord Orys Baratheon. Został z niej wykupiony po dwóch latach, ucięto mu jednak wcześniej rękę, w której dzierżył miecz. W akcie zemsty Aegon spuścił ze smyczy swoje smoki i zaczął palić zamki zdradzieckich dornijskich lordów. Największą stratą okazała się śmierć królowej Rhaenys w 10 o.P. w Hellholcie, kiedy Meraxes (a wraz z nią Rhaenys na jej grzbiecie) spadła z nieba po trafieniu pocisku ze skorpiona w jej oko. Następne dwa lata konfliktu znane są jako Gniew Smoka, kiedy Aegon i Visenya, ogarnięci żałobą i gniewem po śmierci siostry, zapomnieli o wszelkich granicach, niszcząc przynajmniej raz każdy dornijski zamek, pomijając Słoneczną Włócznię z jej miastem cieni.

Aegon i Visenya po śmierci Rhaenys wyznaczyli wysokie nagrody za głowy dornijskich lordów, Dornijczycy odpłacili tym samym. Para królewska została zaatakowana przez skrytobójcę na ulicach Królewskiej Przystani, i gdyby nie Visenya i jej Mroczna Siostra, zostaliby zabici. Ten zamach stał się bezpośrednią przyczyną założenia w 10 o.P. Gwardii Królewskiej. Visenya osobiście wybrała jej członków. Pierwsza wojna dornijska zakończyła się w 13 o.P., po wizycie księżniczki Derii Martell, córki władającego Dorne księcia Nymora Martella, w Królewskiej Przystani. Sprowadziła ze sobą czaszkę Meraxes oraz list, podarowany bezpośrednio Aegonowi. Po przeczytaniu go, Zdobywca odleciał na Balerionie na Smoczą Skałę. Do stolicy powrócił następnego dnia, zgadzając się na zawarcie pokoju pomiędzy Dorne a swoim królestwem.

Królowie i Królowe Westeros od Podboju Aegona
Targaryenowie, Królowie Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi Zasiadający na Żelaznym Tronie Aegon I (1–37)  · Aenys I (37–42)  · Maegor I (42–48)  · Jaehaerys I (48–103)  · Viserys I (103–129)  · Aegon II (129–131)  · Aegon III (131–157)  · Daeron I (157–161)  · Baelor I (161–171)  · Viserys II (171–172)  · Aegon IV (172–184)  · Daeron II (184–209)  · Aerys I (209–221)  · Maekar I (221–233)  · Aegon V (233–259)  · Jaehaerys II (259–262)  · Aerys II (262–283)
Rywale i pretendenci Aegon Nieukoronowany (42–43)  · Rhaenyra I (129–130)  · Viserys III (283–298)  · Daenerys I (298–obecnie)  · Aegon VI (300–obecnie)
Pretendenci Blackfyre'ów Daemon I (196)  · Daemon II (196–?)  · Haegon I (?–219)  · Daemon III (219–236)  · Maelys I (?–260)
Domniemani bękarci pretendenci Gaemon Jasnowłosy (130)  · Trystane Truefyre (130)
Baratheonowie, Królowie Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi Zasiadający na Żelaznym Tronie Robert I (283–298)  · Joffrey I (298–300)  · Tommen I (300–obecnie)
Rywale i pretendenci Stannis I (298–obecnie)  · Renly I (298–299)
Ruchy niepodległościowe Król Burzy Lyonel Baratheon (nie wiadomo, pomiędzy 239 a 245)
Królowie Żelaznych Wysp Qhorin Volmark (-2–2)  · Lodos (-2–2)  · Lodos Dwukrotnie Utopiony (37)  · Balon IX Greyjoy (289)
Greyjoy'owie, Królowie Wysp i Północy Balon IX (299)  · Euron III (300–obecnie)
Król Północy
Król Tridentu
Robb Stark (299)
Król Góry i Doliny Jonos Arryn (37)
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.